woensdag 11 oktober 2017

Ooit begonnen als een onzichtbare pit


Granate is Jarig! 🎊🏵️🎉💗💃✌️💝
5 jaar zijn voorbijgegaan. Wat was dit een mooie, leerzame, turbulente, spannende, vruchtbare tijd!
Ooit begonnen als een onzichtbare pit, is Granate uitgegroeid tot een bloeiende boom die stevig wortel heeft geschoten in het culturele leven van Amsterdam.
Maar we zijn nog lang niet klaar. We blijven onbekende, minder bekende en bekende dichters, schrijvers en filmmakers van niet Nederlandse afkomst zichtbaar maken.
Hierbij wil ik iedere deelnemer, bezoeker, donateur, sponsor, ieder fonds bedanken. Jullie hebben in ons geloofd, jullie hebben ons vertrouwd, jullie hebben ons gevolgd en ondersteund. Mijn dank is groot!
Liefs,
Nafiss Nia
Artistiek & Inhoudelijk leider Granate
(maar vooral dichter & filmmaker)

zondag 8 oktober 2017

Vijf jaar Duizendenéén Film&Poëzie

Op 7 oktober 2012 in Cafe Canvas aan de Wibautstraat begon een poëtische filmische reis die hopelijk nog lang voortduurt: Duizendenéén Film&Poëzie. Op de opening hebben Menno Wigman, Diana Ozon, Simon Mulder, Hélène Gelèns, Willem Tieske Derks en Kira Wuck voorgedragen. Tevens zijn er drie korte films van @Sico van de Plas, Sam Yazdanpanna en @Sjaak Rood vertoond.

#Granate #duizendeneen_filmenpoezie


dinsdag 3 oktober 2017

Leven van een voormalig vluchteling

Ze is 56 jaar, werkeloos en eenzaam. Maar niemand die dat weet. Ze vraagt niet om hulp, uit angst, uit schaamte. Iedereen verwacht dat ze het inmiddels had moeten maken. Daar had ze toch zo veel tijd voor! 

20 jaar geleden is ze naar Nederland gevlucht. Met een koffer vol herinneringen, een master in architectuur en twee jonge kinderen uit een mislukt huwelijk. Als architect heeft ze nooit kunnen werken. Haar accent, haar leeftijd, haar situatie als een alleenstaande moeder zonder vangnet en last but not least het gebrek aan kennis van sociale codes en kleine verborgen regeltjes heeft haar groei tegengehouden. Een uitkering heeft ze nooit gevraagd. Altijd gewerkt en meestal als schoonmaker. Ze verdraagt alles zo lang haar kinderen gelukkig zijn. 

Sinds kort maakt ze schoon bij het huis van een architectenstel. Op een dag na haar werk bladert ze in een boek over architectuur. In haar blik schuilen honderden zuchten. De vrouw des huizes ziet dat. Ze pakt het boek en zet het terug in de boekenkast. ‘Saai, hé! Zulke boeken hebben geen foto’s,’ zegt ze lachend. Ze schrikt dan wanneer haar 56 jarige schoonmaker in snikken uitbarst en wegrent. 

#leven_van_een_voormalig_vluchteling 

maandag 17 juli 2017

Voordelen van vluchtelingen DEEL EEN

De komst van vluchtelingen en asielzoekers naar Europa, en in ons geval naar Nederland, is gunstig, voordelig en bovenal zeer lucratief. Waarom en hoe?
Ik zal elke keer een begunstigde groep onder de loep nemen.

Vandaag deel  één:

Vrijwillige hulpverleners:
Het woord vrijwillig – uit vrije wil en niet gedwongen- staat vooral voor niet betaald werk. Dus wat is het voordeel van de komst van de vluchtelingen en asielzoekers voor de duizenden mensen die zich ‘belangeloos’ inzetten voor deze kwetsbare groep?
We vergissen ons wanneer we het woord belangeloos koppelen aan vrijwilligerswerk. Er bestaat namelijk geen belangeloos werk in de wereld. Ook vrijwilligerswerk niet. Wie denkt dat vrijwilligerswerk eenrichtingsverkeer is, zit er naast. De één doet het uit geloofsovertuiging, de ander uit liefde voor de medemens, de derde om de eenzaamheid te ontvluchten of zijn tijd te vullen tussen twee banen. En iedereen doet het om er bij te horen. Iedereen doet het om een goed gevoel over zichzelf te krijgen.  Vrijwilligerswerk is daarom niet belangeloos en zeker voordelig voor onze maatschappij.

Vrijwillig zorgen voor vluchtelingen, hen steunen, troosten, vermaken, wegwijs maken of de taal leren, zorgt voor saamhorigheid tussen mensen, verbindt de verschillende lagen van de maatschappij aan elkaar, versterkt de sociale cohesie en verrijkt onze kennis over andere landen en culturen. En niet te vergeten de vreugde die zulke steun met zich meebrengt. De vreugde die ontstaat door talloze initiatieven als koken en eten met vluchtelingen, zingen en dansen met vluchtelingen, kastanjes poffen met vluchtelingen, varen met vluchtelingen, origami maken met vluchtelingen, picknicken met vluchtelingen,  kunst maken met vluchtelingen enzovoort. Vrijwilligerswerk draait naar mijn idee voornamelijk om het ‘goed gevoel’ dat ons allen voortdrijft en ons leven extra zin geeft.
Stel je voor dat we de deuren dichtgooien, de grenzen sluiten en geen vluchtelingen meer binnen laten? Stel je het eens voor! Hoe gaan we om met onze extra tijd? Met het gebrek aan goed gevoel over onszelf? Hoe ontvluchten we de eenzaamheid? Hoe kunnen we er dan bijhoren?
Wat gaan we doen?





zaterdag 1 juli 2017

Na twee zonen en 8 uur pijn


Vandaag gaat de deur ’s ochtends open
de dageraad zuigt langzaam aan het licht  
vandaag ruikt bloed niet naar de dood

je bent onderweg
het is zomer, maar de ochtendkoelte
....




foto: Midori Yamada